ساعت کاری به صورت شبانه روزی

اشتراک گذاری در

Share on telegram
Share on whatsapp
Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

صرع چه نوع بیماری است و چگونه به وجود می‌آید؟

صرع یک ​​بیماری شایع طولانی مدت مختص مغز است‌ که باعث تشنج می‌شود و احتمالا با موارد این چنینی روبرو بوده‌اید. صرع انواع مختلفی دارد که با توجه به حاد بودن وضعیت بیمار در یک کدام از چهار حالت دسته‌بندی می‌شوند. انواع مختلف تشنج از طرق مختلف بر مغز تأثیر می‌گذارد‌. به عنوان مثال، تشنج کانونی فقط یک قسمت از مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهد، در حالی که تشنج عمومی، کل مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهد‌.

برای اینکه بتوان گروه صرع فرد مورد نظر مشخص شود، باید دو یا چند حمله تشنج ناخواسته را تجربه کند‌. برخی از افراد ممکن است یک حمله تشنجی داشته باشند که در این صورت باید به پزشک مراجعه کنند تا تشخیص قطعی در خصوص بیماری صرع داده شود. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد انواع صرع و چگونگی کنترل آنها، ادامه مطلب را بخوانید‌.

بیماری صرع

صرع چیست و چه عوارضی دارد؟

همانطور که گفته شد صرع یک ​​اختلال عصبی است‌ در مغز انسان رخ می‌دهد و عامل اصلی شناسایی آن تشنج‌های مکرر و بدون تحریک است. فعالیت الکتریکی غیر طبیعی در مغز باعث تشنج می‌شود‌. این فعالیت مغزی بر احساس و رفتار هر فرد تأثیر می‌گذارد‌. بسته به نوع تشنج و شدت آن، فرد ممکن است هوشیاری خود را از دست بدهد یا نداشته باشد‌. بسیاری از موارد تشنج که اتفاق می‌افتد تاثیراتی شامل آسیب‌های سر، ایجاد تومورها و عفونت‌های مرتبط با آن را به همراه دارد. پزشکان باید قبل از تشخیص فرد مبتلا به صرع، این علل را بررسی و تشخیص درستی بدهند.

شناخت انواع صرع

فرد مبتلا به صرع می‌تواند یک یا چند نوع تشنج را تجربه کند‌ که سه نوع از آنها تشنج اولیه هستند که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت:

  • تشنج عمومی
  • تشنج کانونی
  • تشنج ناشناخته

چهار نوع مختلف صرع با توجه به نوع تشنج در فرد تعریف می‌شود‌ که آن‌ها شامل موارد زیر هستند:

  • صرع عمومی
  • صرع کانونی
  • صرع عمومی ‌و کانونی ترکیبی
  • صرع ناشناخته

هر نوع صرع متفاوت بر مغز تأثیر می‌گذارد‌. این بدان معنی است که آنها عوامل شناسایی و درمانهای مختلفی دارند‌.

صرع عمومی؛ در اکثر موارد صرعی با بروز تشنج

افرادی که به این نوع صرع مبتلا هستند، تشنج عمومی ‌دارند‌. این موارد هم در سمت چپ و هم در سمت راست مغز تأثیر می‌گذارد‌. صرع عمومی ‌معمولاً از دوران کودکی شروع می‌شود ‌ ولی با این حال، می‌تواند در بزرگسالان هم خودش را نشان دهد.

علاوه بر این، این تشنج‌ها ممکن است حرکتی باشد و در فرد مورد نظر حرکاتی را ببینید و ممکن هم است که این حرکات بروز نکند. در واقع اگر فردی دچار تشنج حرکتی شود، ممکن است اتفاقات زیر را تجربه کند:

  • حرکات تکانی در اندام
  • ضعف یا اندام لنگی
  • عضلات متشنج، سفت و سخت
  • انقباض عضله
  • اسپاسم تمام بدن

تشنج غیرحرکتی را تشنج غیرحضوری هم نیز می‌نامند و همانطور که از اسمش پیداست با بروز علائم دیگر شناسایی می‌کنند‌. علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خیره به فضای اتاق
  • یک توقف ناگهانی در حرکت
  • پیچ و تاب‌های مختصر در حرکت
  • پلک‌های نا موزون زدن

صرع کانونی؛ حادث شدن در یک نقطه از مغز

افرادی که صرع کانونی دارند، تشنج کانونی دارند‌. برخلاف تشنج‌های عمومی، تشنج کانونی فقط یک قسمت از مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهد‌. این نوع صرع می‌تواند از یک منطقه شروع کرده و به مناطق دیگر برود‌. این تشنج‌ها می‌توانند با حرکات بسیار ریز شروع شوند، که علائم جزئی هستند ولی نشانگر شروع تشنج است‌. این حرکات می‌تواند بسیار ساده مانند حس کردن سواری روی یک غلتک، یا احساس ناخوشایند در معده باشد. در این حالت احتمال دارد به فکر تزریق سرم در منزل بیافتید که این امکان برای شما فراهم است.

با پیشرفت این نوع تشنج، فرد می‌تواند علائم حرکتی و غیر حرکتی را مانند دیگر صرع‌ها تجربه کند‌. برخی از علائم حرکتی تشنج کانونی عبارتند از:

  • انقباض عضله
  • تکان خوردن
  • اسپاسم
  • حرکات مکرر، مانند کف زدن یا جویدن

علائم غیر حرکتی بر نحوه حرکت فرد مورد نظر تأثیر نمی‌گذارد‌. ممکن است باعث سردرگمی ‌یا تغییر در احساسات شود‌. برخی از علائم غیر حرکتی تشنج کانونی عبارتند از:

  • گرم یا سرد شدن مداوم
  • عدم حرکت مکرر
  • تغییر در احساسات یا افکار

صرع ترکیبی؛ صرعی با هر حالت

فردی که مبتلا به صرع ترکیبی است، هم تشنج کلی دارد و هم تشنج کانونی‌. بنابراین، آنها می‌توانند ترکیبی از علائم مورد بحث در بالا را تجربه کنند‌. صرع ترکیبی با سندرم دراوت در ارتباط است که نوعی صرع مادام العمر است‌. معمولاً در اثر جهش در ژن SCN1A ایجاد می‌شود‌. از آنجا که این بیماری اغلب به درستی تشخیص داده نمی‌شود، افرادی که فکر می‌کنند آنها یا یکی از اعضای خانواده ممکن است دچار این تشنج‌ها شوند باید با پزشک تماس بگیرند‌.

صرع ناشناخته؛ نا مشخص بودن منشع صرع

اگر پزشکان ندانند که تشنج از کجا منشا می‌گیرد، فرد مبتلا به صرع ناشناخته را تشخیص می‌دهند‌. افراد مبتلا به صرع ناشناخته می‌توانند ترکیبی از علائم حرکتی و غیر حرکتی داشته باشند‌. تشنجات حرکتی غالباً بصورت تونیک-کلونیک دیده می‌شود‌. این تشنج‌ها می‌توانند علائم زیر را داشته باشند:

  • سفت شدن و از دست دادن هوشیاری
  • تکانش سریع و ریتمیک اندام
  • صورت مایل به آبی از کمبود اکسیژن
  • از دست دادن کنترل مثانه یا روده

این تشنج‌ها معمولاً 1–3 دقیقه طول می‌کشد‌. اگر بیش از 5 دقیقه طول کشید، بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید‌. همچنین اگر اوضاع وخیم نباشد می‌توانید به فکر ساکشن بیمار در منزل هم باشید.

صرع ناشناخته با علائم غیر حرکتی هم نیز بروز می‌کند‌ که مورد می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • یک توقف ناگهانی در حرکت
  • سکون
مقالات سایت